Actie NGO's
Verschillende samenwerkende NGO's hebben zich verenigd in het platform "Stop Kinderarbeid" (http://www.stopkinderarbeid.nl/petitie/). Het platform wil kinderarbeid geheel uitbannen en bevorderen dat de betrokken kinderen naar school gaan, in plaats van te werken.
Echter, er zijn ook betrokkenen die een andere benadering voor staan. Zij bepleiten dat kinderen juist wel werken, maar niet meer dan een beperkt aantal uren, en dat op de plaatsen waar zij werken scholen worden gebouwd, zodat de kinderen vanaf de werkplek naar het klaslokaal gaan. De gedachte hierachter is dat als je kinderarbeid geheel verbiedt, de kinderen meestal zonder inkomen zitten en in die situatie eerder geneigd zijn om ander werk te zoeken dan om naar school te gaan.
Welk van de beide benaderingen verdient de voorkeur?
Door Joop Remme op 27-12-2004 17:14


Door Campagne "Stop kinderarbeid; school de beste werkplaats" op 31-1-2005 14:07
Het lijkt een klassiek mensenrechtendilemma. Bijna iedereen is tegen kinderarbeid, maar veel mensen zijn er ook sterk van overtuigd dat kinderen moeten werken om te kunnen overleven. Het dilemma is echter grotendeels schijn. Het is een mythe dat armoede het voor bijna 250 miljoen werkende kinderen onmogelijk maakt een normale dagschool te bezoeken. In India bijvoorbeeld gaan in twee deelstaten bijna alle kinderen naar school. In een derde deelstaat, Andhra Pradesh, zijn in de afgelopen tien jaar ruim een kwart miljoen kinderen van werk naar het gewone onderwijs verhuisd. Hun ouders zijn meestal arme landarbeiders en behoren tot de laagste kasten.
Wanneer er een norm bestaat, dat kinderen niet behoren te werken maar naar school te gaan, dan wordt van iedereen - overheid, ouders, onderwijzers en werkgevers - verwacht of geëist dat ze naar die norm gaan handelen. Dat betekent onder meer: investeren in het veelal sterk verwaarloosde openbaar onderwijs, analfabete dorpsgenoten helpen bij het invullen van formulieren, geen kinderen meer in dienst nemen, kastevooroordelen bestrijden, oudere kinderen de kans geven via brugonderwijs alsnog naar school te gaan en als onderwijzer nagaan waarom een kind van school wegblijft. Losse op de zgn. 'ernstigste gevallen' gerichte projecten leiden er vaak toe dat de ene groep werkende kinderen wordt vervangen door een andere omdat naar school gaan niet de norm is. De neiging om naar ander werk te zoeken (zie inleiding bij deze discussie) moet dus vervangen worden door het als vanzelfsprekend ervaren besef dat kinderen op school horen te zijn. Het voorbeeld van Andhra Pradesh geeft aan dat deze verschuiving van oriëntatie op zeer grote schaal inderdaad mogelijk is.
De combinatie van werk en school leidt er enerzijds toe dat werk nog steeds als acceptabel wordt beschouwd, terwijl anderzijds de betrokken kinderen in een situatie zitten waarin ze hun energie niet volledig aan hun onderwijsinspanningen kunnen wijden. Het werk slokt immers al een deel van die energie op. Daarom dient een situatie van volledig dagonderwijs zonder werkverplichtingen te worden gerealiseerd.